Na tle delikatnych ziemistych kolorów malarstwo uchwyca spokojną scenę na wybrzeżu, gdzie łodzie rybackie są zacumowane obok urokliwej chatki. Subtelne pociągnięcia pędzla, przeniknięte impresjonistyczną nutą, wywołują poczucie ruchu i życia, jakby wiatr szeptał między żaglami. Każda łódź, ułożona blisko siebie, charakteryzuje się unikalnym wybuchem koloru, a żywe żółcie i czerwienie pięknie kontrastują z przygaszonymi szarościami i błękitami.

Tekstura powierzchni przyciąga spojrzenie widza do delikatnego zestawienia organicznych kształtów łodzi i bardziej zorganizowanych linii pobliskiego małego budynku. Dzieło to uchwyca piękno zwykłej chwili, wypełnione dźwiękami wody uderzającej w burty, trzeszczącego drewna, a nawet cichych szeptów rybaków przy pracy, odzwierciedlając głęboką zdolność Moneta do ożywiania codzienności w sztuce.