Bu tablo, yumuşak bulutlu bir gökyüzü önünde hafifçe eğilmiş kanatlarıyla ahşap bir yel değirmeninin yer aldığı büyüleyici kırsal bir sahneyi yakalıyor. Sağda, kırmızı kiremit çatılı beyaz, şirin bir ev, yemyeşil bitki örtüsü arasında, pencereleri gölgeler ve ışıkla çerçevelenmiş, huzurlu ve yaşanmış bir atmosfer sunuyor. Fırça darbeleri canlı ve dokulu; yeşiller, kahverengiler ve yumuşak mavilerle kırsal bir ambiyans yaratıyor. Ön planda ise tarımsal yaşamla doğanın güzelliğinin iç içe geçtiğini gösteren ekilmiş bir toprak parçası var.

Sanatçının tekniği kesinlikle empresyonist stilde; gevşek ve ifadeli darbelerle ışık oyununu ve atmosferi vurguluyor, detaylara değil. Renklerin ince katmanları izleyiciyi hafif esintiyi ve günün sakinliğini hissetmeye davet ediyor; pastoral bir huzur için nostalji uyandırıyor. 1894 yılında yapılmış bu eser, insan yapımı yapılarla doğa arasındaki uyum anını yansıtıyor; Knokke manzarasının kırsal cazibesini ve sade kırsal yaşamın kalıcı güzelliğini öne çıkarıyor.