ภาพวาดนี้จับภาพช่วงเวลาอันเงียบสงบในเวนิส อาคารศุลกากรสานเก่าและคลองแกรนด์เป็นหัวข้อหลัก ศิลปินใช้โทนสีหม่นหมอง เกือบจะโศกเศร้าของสีเทา สีฟ้า และสีน้ำตาล ซึ่งสร้างม่านเบาๆ ให้กับฉาก ทำให้มีคุณภาพเหนือกาลเวลา การใช้พู่กันเห็นได้ชัด ทำให้เกิดความรู้สึกเร่งด่วน และมุมมองดึงดูดสายตาของผู้ชมไปสู่ผืนน้ำอันกว้างใหญ่ องค์ประกอบแบ่งออกอย่างชาญฉลาด โดยมีโครงสร้างที่มั่นคงของอาคารศุลกากรทางด้านขวาเป็นจุดยึดฉาก ในขณะเดียวกันก็สร้างสมดุลให้กับพื้นที่โปร่งสบายของคลอง

ฉันเกือบจะได้ยินเสียงน้ำกระทบอาคารเบาๆ และเสียงเรียกจากระยะไกลของคนพายเรือกอนโดลา วิธีที่แสงสะท้อนบนพื้นผิวน้ำและบรรยากาศที่นุ่มนวลทำให้เกิดความรู้สึกสงบสุข เชิญชวนให้ใคร่ครวญ ความสามารถของศิลปินในการจับแก่นแท้ของเวนิส ประวัติศาสตร์และความงามของมันนั้นน่าทึ่งอย่างแท้จริง