Είναι μια σκηνή που σε τραβάει αμέσως, μια στιγμή αιχμαλωτισμένη στον χρόνο σε μια βοτσαλωτή ακτή. Το νερό αστράφτει, ένα σχεδόν όξινο πράσινο, που συγκρατεί ένα πλήθος φιγούρων. Οι άνθρωποι, μια ποικιλόμορφη ομάδα λουομένων, είναι ένα θέαμα. Πολλοί από αυτούς βρίσκονται στη θάλασσα, μερικοί με καπέλα που επιπλέουν στην επιφάνεια, ενώ άλλοι βρίσκονται στη διαδικασία εισόδου ή εξόδου από το νερό. Ένα μικρό σκάφος στο παρασκήνιο προσθέτει βάθος στη σκηνή, γεμάτο με περισσότερες φιγούρες, που φαίνεται να φτάνουν ή να παρατηρούν. Μια γυναίκα με μια πινελιά ροζ στο καπέλο της και μια άλλη που απλώνει το χέρι σε ένα μακρύ, κόκκινο πανί, προσθέτει ένα εντυπωσιακό οπτικό στοιχείο στη σκηνή. Η ίδια η θάλασσα είναι δυναμική, οι πινελιές δίνουν την εντύπωση της κίνησης και ενός ελαφρού αεράκι. Το γενικό αίσθημα είναι αναψυχής και παρατήρησης μιας ιδιωτικής στιγμής.