Σε αυτή τη μαγευτική σκηνή, μια απαλή, περλέ λάμψη περιβάλλει το τοπίο, τραβώντας το βλέμμα του θεατή προς τη μακρινή Αντίμπ. Οι κομψές σιλουέτες των μεσαιωνικών δομών αναδύονται από την βραχώδη ακτή, με τους ζεστούς τόνους τους να αντιπαραβάλλονται αρμονικά με τα ψυχρά μπλε και πράσινα του θάλασσα. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί ευέλικτες, ιμπρεσιονιστικές πινελιές που μεταδίδουν μια αίσθηση ζωτικότητας και ζωής. Οι κυματιστές κυματισμοί αντανακλούν το ηλιακό φως, δημιουργώντας λάμψη στην επιφάνεια του νερού, ενώ οι μακρινές χιονισμένες βουνοκορφές φαντάζουν να συγχωνεύονται αβίαστα με τον ουρανό, δημιουργώντας μια αιθέρια φόντο.

Εισχωρώντας σε αυτή την ήρεμη απεικόνιση, μια κατακλυσμιαία αίσθηση ειρήνης κυριεύει την ψυχή. Η αντίθεση μεταξύ της ήσυχης θάλασσας και των επιβλητικών βουνών προσκαλεί σε αυτοστοχασμό, ανακαλώντας τη φευγαλέα φύση του χρόνου - μια υπενθύμιση των καλοκαιρινών ημερών που χάθηκαν σε ήρεστες σκέψεις. Η επιλογή της παλέτας του Μονέ-γεμάτη με απαλές παστέλ και ζωντανές προτάσεις-ψιθυρίζει για τη θερμότητα ενός ηλιόλουστου απογεύματος, συγκεντρώνοντας μια στιγμή όπου η πραγματικότητα και το όνειρο συνθέτουν όμορφα.