Het is een scène die je onmiddellijk naar binnen trekt, een moment gevangen in de tijd op een kiezelstrand; het water glinstert, bijna zuur groen, en houdt een menigte figuren vast. De mensen, een bonte verzameling badgasten, zijn een schouwspel. Velen van hen zijn in de zee, sommigen met hoeden die op het oppervlak drijven, terwijl anderen bezig zijn het water in of uit te gaan. Een kleine boot op de achtergrond voegt diepte toe aan de scène, vol met meer figuren, die lijken aan te komen of te observeren. Een vrouw met een vleugje roze op haar hoed en een ander die uitreikt naar een lange, rode doek, voegen een opvallend visueel element toe aan de scène. De zee zelf is dynamisch, de penseelstreken geven de indruk van beweging en een lichte bries. Het algehele gevoel is van vrije tijd en het observeren van een privé-moment.