Ο καμβάς ξεχειλίζει από μια εξέγερση παιώνιων. Κόκκινα, ροζ και παρθένα λευκά άνθη καταρρέουν στην σύνθεση, μια αρωματική έκρηξη χρώματος. Μερικά πέταλα είναι διάσπαρτα, υπολείμματα της ακμής τους, αναπαύονται απαλά στην επιφάνεια. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί επιδέξια το φως και τη σκιά, δημιουργώντας μια αίσθηση όγκου και βάθους, προσελκύοντας το βλέμμα του θεατή στην καρδιά των λουλουδιών. Οι θερμοί τόνοι των πετάλων αντιπαραβάλλονται με ένα σιωπηλό, υφασμένο φόντο, το οποίο ενισχύει τη ζωντάνια των λουλουδιών.