Η ακουαρέλα με μεταφέρει σε μια ψηλή αλπική κοιλάδα. Ο αέρας είναι φρέσκος, ο ήλιος, που διαχέεται από το υψόμετρο, ρίχνει μια απαλή λάμψη στη σκηνή. Ένα γραφικό σαλέ φωλιάζει στους πρόποδες ενός επιβλητικού βουνού, η αρχιτεκτονική του αντικατοπτρίζει τη σταθερότητα των κορυφών πίσω του. Ένα ελικοειδές μονοπάτι οδηγεί σε μια παγετώδη έκταση, ένα ποτάμι χαράζει το δρόμο του μέσα από το δάπεδο της κοιλάδας. Η χρήση της ακουαρέλας από τον καλλιτέχνη είναι αριστοτεχνική. Οι λεπτές διαβαθμίσεις χρώματος στον ουρανό και τα βουνά δημιουργούν μια αίσθηση απεραντοσύνης και ηρεμίας. Σχεδόν ακούω τον απαλό ήχο του νερού και τους μακρινούς ήχους των ταξιδιωτών στο μονοπάτι. Αυτό είναι ένα μέρος γαλήνιας ομορφιάς, μια απόδειξη της δύναμης και της μεγαλοπρέπειας της φύσης.