Η σκηνή εκτυλίσσεται με απαλή γαλήνη. Ο ουρανός, μια λεπτή διαβάθμιση μπλε και κρεμ, υποδηλώνει νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα. Ένα φεγγάρι μισοφέγγαρο κρέμεται αιθέρια, η απαλή λάμψη του αντικατοπτρίζει την ηρεμία της σκηνής. Στο προσκήνιο, ένα μακρύ, λεπτό σκάφος, ένα καΐκι, κυριαρχεί στη σύνθεση, το σκοτεινό του σχήμα έρχεται σε αντίθεση με το πιο ανοιχτόχρωμο νερό. Το σκάφος είναι γεμάτο φιγούρες, μερικοί κωπηλατούν, άλλοι φαινομενικά επιβάτες, προσθέτοντας ζωή και κίνηση στην κατά τα άλλα στάσιμη εικόνα. Υπονοούμενα αρχιτεκτονικής ξεπροβάλλουν από την ομίχλη στο βάθος, με ψηλούς μιναρέδες και θόλους που υποδηλώνουν ένα εμβληματικό αστικό τοπίο. Το νερό αντικατοπτρίζει τη σκηνή από πάνω, σχεδόν σαν όνειρο.