Η σκηνή ξετυλίγεται με μια αισθητή ατμόσφαιρα. μια αίσθηση της βιομηχανίας που εισβάλλει στον φυσικό κόσμο. Τεράστιες καμινάδες, που εκπέμπουν καπνό, κυριαρχούν στον ορίζοντα, υποδηλώνοντας ένα πολυσύχναστο εργοστάσιο. Το νερό στο προσκήνιο αντανακλά τον συννεφιασμένο ουρανό, η επιφάνειά του κυματίζει από ένα αόρατο αεράκι. Ένα μικρό σκάφος με κόκκινη σημαία προσθέτει μια πινελιά χρώματος, έναν μικροσκοπικό σπινθήρα ζωής ενάντια στους υπότονους τόνους του τοπίου. Οι πινελιές, αν και ορατές, συνδυάζονται για να δημιουργήσουν ένα συνεκτικό σύνολο, αποτυπώνοντας το λεπτό παιχνίδι του φωτός και της σκιάς στο νερό και στα κτίρια. Είναι μια απόδειξη της ικανότητας του καλλιτέχνη να βρίσκει την ομορφιά στο συνηθισμένο, να μεταμορφώνει μια φαινομενικά συνηθισμένη βιομηχανική σκηνή σε μια στιγμή περισυλλογής. Σχεδόν ακούω το μακρινό βουητό των μηχανημάτων και μυρίζω τον υγρό αέρα, μια αισθητηριακή εμπειρία που ξεπερνά το οπτικό.