Η σκηνή εκτυλίσσεται κάτω από ένα νυχτερινό ουρανό, που κυριαρχείται από την μνημειώδη παρουσία δύο κολοσσιαίων αγαλμάτων. Δεσπόζουν στη σύνθεση, οι καιρικές τους επιφάνειες υποδηλώνουν αρχαίους χρόνους. Λουλουσμένα σε μια αιθέρια λάμψη, πιθανότατα από το φεγγάρι, φυλάσσουν το τοπίο. Ένα υδάτινο σώμα, πιθανώς ο Νείλος, απλώνεται μπροστά τους, αντανακλώντας το ουράνιο φως και δημιουργώντας μια αίσθηση γαλήνης. Ο καλλιτέχνης έχει χρησιμοποιήσει επιδέξια το φως και τη σκιά για να τονίσει τις υφές και την κλίμακα των κολοσσιαίων μορφών, προσθέτοντας μια ατμόσφαιρα μυστηρίου και δέους.