Scena rozgrywa się pod nocnym niebem, zdominowanym przez monumentalną obecność dwóch kolosalnych posągów. Dominuje w kompozycji, ich zwietrzałe powierzchnie wskazują na dawne czasy. Okąpane w eterycznym blasku, prawdopodobnie z księżyca, strzegą krajobrazu. Zbiornik wodny, być może Nil, rozciąga się przed nimi, odbijając niebiańskie światło i tworząc poczucie spokoju. Artysta umiejętnie wykorzystał światło i cień, aby podkreślić fakturę i skalę kolosalnych postaci, dodając atmosferę tajemniczości i podziwu.