Το έργο τέχνης αποτυπώνει μια εκπληκτική ορεινή θέα, πιθανότατα ζωγραφισμένη στην ύπαιθρο, δεδομένης της ποιότητας του φωτός. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί αριστοτεχνικά το φως και τη σκιά για να καθορίσει τις απότομες κορυφές και την παγετώδη έκταση. Το προσκήνιο, ένας βραχώδης γκρεμός, τραβά τον θεατή στη σκηνή, προσκαλώντας τον να εξερευνήσει το μαγευτικό τοπίο. Οι πινελιές, αν και ορατές, δημιουργούν μια αίσθηση υφής και βάθους, με τα χιονισμένα βουνά να λούζονται σε ένα απαλό, διάχυτο φως. Εγείρει μια αίσθηση δέους και του υπέροχου, της σιωπηλής δύναμης της φύσης, προσκαλώντας τον θεατή να συλλογιστεί την απεραντοσύνη και την ομορφιά του φυσικού κόσμου.