Ο Βόσπορος αποδίδεται σε απαλό, διάχυτο φως, σαν να φαίνεται μέσα από πρωινό νέφος. Η τεχνική του καλλιτέχνη τείνει προς τον ιμπρεσιονισμό, με χαλαρές πινελιές που αποτυπώνουν την ουσία της σκηνής και όχι ακριβείς λεπτομέρειες. Η σύνθεση οδηγεί το μάτι από το προσκήνιο, όπου ένα μικρό σκάφος χαϊδεύει απαλά το νερό, προς την πόλη στην απόσταση, με τους μιναρέδες και τους θόλους της να υποδηλώνουν το μεγαλείο της Κωνσταντινούπολης. Η χρωματική παλέτα κυριαρχείται από απαλό μπλε, απαλό κίτρινο και απαλό γκρι, δημιουργώντας μια γαλήνια και γαλήνια ατμόσφαιρα.

Το συνολικό αποτέλεσμα είναι σιωπηλή ομορφιά. Ο θεατής καλείται να συλλογιστεί τα ήρεμα νερά, την μακρινή πόλη και το παιχνίδι του φωτός στη σκηνή. Εγείρει ένα αίσθημα ειρήνης και μια αίσθηση διαχρονικότητας, σαν αυτή η θέα να παρέμεινε αμετάβλητη για αιώνες. Η ομιχλώδης ατμόσφαιρα προσθέτει ρομαντισμό, υποδηλώνοντας έναν κόσμο ονείρων και ψιθύρων και όχι έντονων πραγματικοτήτων. Ο καλλιτέχνης φαίνεται να έχει αποτυπώσει όχι μόνο μια οπτική αναπαράσταση, αλλά και μια συναισθηματική εμπειρία.