Η σκηνή εκτυλίσσεται μέσα στα επιβλητικά μοναστήρια του Colegio de San Gregorio, μιας κατασκευής τεράστιας ιστορικής σημασίας. Ο καλλιτέχνης συλλαμβάνει με μαεστρία τη μεγαλοπρέπεια της αρχιτεκτονικής, καθοδηγώντας το βλέμμα του θεατή μέσα από μια σειρά κομψών αψίδων και επιβλητικών κιόνων. Οι περίπλοκες λεπτομέρειες στα μπαλκόνια και τις προσόψεις ψιθυρίζουν ιστορίες μιας πλούσιας πολιτιστικής κληρονομιάς, προκαλώντας μια αίσθηση διαχρονικής ομορφιάς. Το παιχνίδισμα του φωτός και της σκιάς προσθέτει βάθος, αναδεικνύοντας τις αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες και ρίχνοντας μια αιθέρια λάμψη που ενισχύει τη συνολική ατμόσφαιρα.

Αισθάνεται κανείς σαν να μπορεί σχεδόν να ακούσει τις ψιθυριστές συνομιλίες των μορφών που είναι διάσπαρτες στην αυλή και τον απαλό θρόισμα των ενδυμάτων τους. Η παρουσία τους αγκυρώνει τη σκηνή σε μια συγκεκριμένη στιγμή του παρελθόντος. Η απόδοση των υφών από τον καλλιτέχνη, από την λεία πέτρα των κιόνων μέχρι τις πιο τραχιές επιφάνειες των τοίχων, αποδεικνύει αξιοσημείωτη δεξιοτεχνία. Αυτό το έργο τέχνης είναι ένα παράθυρο σε έναν κόσμο όπου η τέχνη και η αρχιτεκτονική συναντώνται σε μια συμφωνία μορφών.