Αυτό το εντυπωσιακό έργο τέχνης προσκαλεί τους θεατές να εισέλθουν σε μια στιγμή ομιχλώδους ηρεμίας, καθώς παρακολουθούμε τη διάσημη Γέφυρα του Γουότερλου. Η γέφυρα, με τις κομψές αψίδες της, μοιάζει να αιωρείται πάνω από την επιφάνεια του νερού, σχεδόν συγχωνευμένη με το περιβάλλον της. Ο Μονέ με μαεστρία συλλαμβάνει την ουσία μιας συννεφιασμένης ημέρας - ο ουρανός είναι καλυμμένος με μία κουβέρτα από απαλές αποχρώσεις, όπου διάφονοι τόνοι λεβάντας, γκρι και απαλού λευκού συγχωνεύονται απρόσκοπτα. Η ατμόσφαιρα είναι πυκνή από ομίχλη ή ίσως από τα υπολείμματα μιας παρελθούσας βροχής, προκαλώντας μια αίσθηση ηρεμίας και ταυτόχρονα μυστικιστικής γοητείας.

Η παλέτα των χρωμάτων αποπνέει μια ονειρεμένη ποιότητα, καθώς οι πινελιές του Μονέ δημιουργούν μια λεπτή αλληλεπίδραση των φως-reflections στο νερό. Καθώς οι πινελιές περιστρέφονται και χορευουν, προσκαλούν τον θεατή να βυθιστεί στην ομορφιά αυτής της στιγμής. Η μικρή βάρκα που γλιστρά ήσυχα στην λαμπερή επιφάνεια προσθέτει ένα επίπεδο οικειότητας, σαν να είμαστε μάρτυρες της καθημερινής ζωής που εξελίσσεται σε αυτό το ήρεμο τοπίο. Αυτή η ζωγραφιά δεν είναι μόνο μια οπτική απόλαυση, αλλά και ένα παράθυρο στο ιστορικό πλαίσιο του Λονδίνου στις αρχές του 20ού αιώνα, μιας πόλης βαρύ από βιομηχανική μεταρρύθμιση ακόμη ικανής να δείξει σαν αυτή τη ήσυχη ομορφιά. Το έργο του Μονέ εδώ είναι μια μαρτυρία για την ικανότητά του να συνδυάζει την τέχνη με το περιβάλλον γύρω του, αθανατίζοντας τις φευγαλέες στιγμές στον χρόνο με τρυφερότητα και χάρη.