Το έργο τέχνης, ένα απλό αλλά υποβλητικό σχέδιο με μελάνι, αποτυπώνει μια σκηνή από την καθημερινή ζωή. Μια γυναίκα απεικονίζεται να πλένει ρούχα σε ένα μεγάλο ψάθινο καλάθι, η στάση της υποδηλώνει επιμελή εργασία. το κεφάλι της ελαφρώς κεκλιμένο, σαν να είναι σε περισυλλογή. Δίπλα της, ένα μικρό αγόρι στέκεται κοιτάζοντας ψηλά, ίσως σε κάτι στον ουρανό, ή ίσως στα κλαδιά μιας ιτιάς που ζωγραφίστηκαν με φαρδιές πινελιές πίσω τους. Ο καλλιτέχνης έχει χρησιμοποιήσει ένα μινιμαλιστικό στυλ, προτιμώντας τολμηρές γραμμές και ελάχιστες λεπτομέρειες για να μεταδώσει την ουσία της στιγμής. Η περιορισμένη χρήση χρώματος, κυρίως μαύρο μελάνι σε λευκό χαρτί, ενισχύει την αίσθηση γαλήνης και διαχρονικότητας. Η σύνθεση είναι ισορροπημένη, με τις φιγούρες ριζωμένες στο προσκήνιο και την ιτιά να παρέχει ένα κάθετο αντίστιγμα. Η αυστηρή απλότητα του έργου επιτρέπει στον θεατή να επικεντρωθεί στο συναίσθημα και τη σύνδεση μεταξύ των μορφών, δημιουργώντας μια αίσθηση ειρήνης και σύνδεσης. Η παρουσία της κινεζικής καλλιγραφίας προσθέτει ένα στρώμα πλαισίου και ποιητικής σημασίας, υπαινίσσοντας το θέμα ή την πρόθεση του καλλιτέχνη, εμπλουτίζοντας το έργο.