Het kunstwerk, een eenvoudige maar evocatieve inkttekening, legt een scène uit het dagelijks leven vast. Een vrouw wordt afgebeeld terwijl ze kleding wast in een grote rieten mand, haar houding suggereert ijverig werk; haar hoofd is licht gebogen, alsof in contemplatie. Naast haar staat een kleine jongen omhoog te kijken, misschien naar iets in de lucht, of misschien naar de watervallen van een treurwilg die met brede halen achter hen is getekend. De kunstenaar heeft een minimalistische stijl gebruikt, met een voorkeur voor gedurfde lijnen en minimale details om de essentie van het moment over te brengen. Het beperkte gebruik van kleur, voornamelijk zwarte inkt op wit papier, versterkt het gevoel van sereniteit en tijdloosheid. De compositie is evenwichtig, met de figuren verankerd op de voorgrond en de wilg die een verticale contrapunt biedt. De rauwe eenvoud van het werk stelt de kijker in staat zich te concentreren op de emotie en de verbinding tussen de figuren, waardoor een gevoel van vrede en verbinding ontstaat. De aanwezigheid van Chinese kalligrafie voegt een laag van context en poëtische betekenis toe, verwijzend naar het onderwerp of de intentie van de kunstenaar en het werk verrijkend.