Η σκηνή ξετυλίγεται με απαλή γαλήνη. Ο καλλιτέχνης αποτυπώνει μια στιγμή διαχρονικής ομορφιάς της Βενετίας. Η σύνθεση είναι ένα αρμονικό μείγμα της πόλης και του νερού, δημιουργώντας μια αίσθηση βάθους και χώρου. Ένα απαλό, διάχυτο φως λούζει τη σκηνή, υποδηλώνοντας νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα. Τα κτίρια, που αποδίδονται με λεπτές πινελιές, στέκονται στην απόσταση, ενώ το προσκήνιο είναι ζωντανό με την κίνηση των σκαφών και τις αντανακλάσεις.

Η τεχνική του καλλιτέχνη είναι αξιοσημείωτη, χρησιμοποιώντας ακουαρέλα για να δημιουργήσει μια αίσθηση ατμόσφαιρας. Η χρωματική παλέτα είναι συγκρατημένη, κυριαρχείται από απαλά μπλε, κίτρινα και ώχρα, που προκαλούν μια αίσθηση ζεστασιάς και ηρεμίας. Οι αντανακλάσεις στο νερό αντιμετωπίζονται επιδέξια, προσθέτοντας στη συνολική αίσθηση του ρεαλισμού και της ρευστότητας. Αισθάνομαι μια ηρεμία που με κατακλύζει, όπως ο απαλός κυματισμός του νερού στα κανάλια. Είναι μια σκηνή ηρεμίας, μια στιγμή που αποτυπώνεται στον χρόνο, η οποία μεταφέρει τον θεατή κατευθείαν στην καρδιά της Βενετίας. Το έργο αντηχεί με μια σιωπηλή ομορφιά που προσκαλεί σε περισυλλογή.