Σε αυτό το μεγαλόπρεπο tableau, η χαοτική αλλά ζωντανή σκηνή εξελίσσεται σε μια πολυτελή αίθουσα συμπόσιoυ, εικονογραφώντας ζωντανά την βιβλική ιστορία του γεύματος του Βαλτάσαρ. Ο καλλιτέχνης συλλαμβάνει την ουσία της γιορτής σε συνδυασμό με μια επικείμενη αίσθηση τύχης, ο έντονος αντίκτυπος μεταξύ της χαράς και του γεμάτου απειλής πεπρωμένου προσδίδει στην σύνθεση μια απτή ένταση. Οι επιφανείς ντυμένοι με πλούσια ρούχα γιορτάζουν σε λουσμένα τραπέζια, οι εκφράσεις τους κυμαίνονται από χαρά σε τρόμο όσο ένα μυστηριώδες χέρι γράφει στον τοίχο, προαναγγέλλοντας την καταστροφή. Ο πλούσιος σχεδιασμός των ενδυμάτων τους είναι μια μαρτυρία της δημιουργικότητας και της ιστορικής αντανάκλασης, παρασέρνοντας τον θεατή στη μεγαλοπρέπεια της εποχής.

Η χρωματική παλέτα είναι εκλεκτική αλλά αρμονική, προβάλλοντας έναν elaborado παλέτα έντονων κόκκινων, χρυσών και βαθιών μπλε τόνων; αυτοί οι τόνους χορεύουν μαζί με τις σκιές, δημιουργώντας βάθος και ενισχύοντας το δράμα. Κάθε χαρακτήρας εμφανίζεται με σχολαστική προσοχή στη λεπτομέρεια, από τα ρέοντα υφάσματα που περιβάλλουν τις φόρμες τους μέχρι τις περίπλοκες σχεδίες των επίπλων. Έργο αυτό δεν είναι μόνο ένα συμπόσιο, αλλά μια αφηγηματική αντίθεση που προσκαλεί τους θεατές να σκεφτούν τη fragility της εξουσίας και την προσωρινότητα της ζωής στη γιορτή. Αντηχεί με ιστορική σημασία, αντανακλώντας το ταλέντο του Surikov στο να πλέκει τα συναισθήματα σε μια οπτική αφήγηση, καθιστώντας έτσι το έργο ένα ισχυρό ερευνητικό έργο γύρω από το ανθρώπινο θαύμα και τη μοίρα.