Αυτή η επιβλητική τέχνη συλλαμβάνει μια βασιλική λεοπάρδαλη, περήφανα καθισμένη σε μια βραχώδη προεξοχή, παρατηρώντας την εκτενή έρημο γύρω της. Η εξειδίκευση του Gérôme στην λεπτομέρεια λάμπει μέσω των λεπτών πινελιών που ζωντανεύουν τη ισχυρή μυϊκή δομή του λεονταριού, την απαλότητα του κλώνου που γυαλίζει υπό το φως του ήλιου και την οξεία έκφραση στα μάτια του που υποδεικνύει τόσο εγρήγορση όσο και ευγένεια. Ο βραχώδης τοπίος από κάτω του αποτυπώνεται με μια σχεδόν αισθητή υφή, σε εντυπωσιακή αντίθεση με την απαλότητα της γούνας του ζώου. Το εκτενές τοπίο πέρα από αυτό παρουσιάζει ήπιες λόφους που εξαφανίζονται σε μια προσκαλούμενη γαλάζια ορίζοντα.

Η σύνθεση είναι δυναμική, τραβώντας το βλέμμα του θεατή προς την περήφανη φιγούρα του λιονταριού και στη συνέχεια επιτρέποντας στην προσοχή να περιπλανηθεί στις αγέρωχες και με ορθολογιστική άγρια φύση με την φαντασία στην άκρη του βλέμματος τους. Η περιορισμένη παλέτα χρωμάτων, που αποτελείται κυρίως από φυσικούς τόνους και απαλή μπλε, δημιουργεί μια αίσθηση ηρεμίας και σεβασμού προς τον φυσικό κόσμο. Συναισθηματικά, το έργο προκαλεί ένα μείγμα θαυμασμού και σεβασμού—δεν μπορεί κάποιος να αποφύγει το συναίσθημα σύνδεσης με αυτόν τον μοναδικό βασιλιά του ζωικού βασιλείου, ο οποίος ευχάριστα κατοικεί στη σοφία του υπόβαθρου του, ενώ παρακολουθεί με επιμονή τις εκτάσεις του κάτω από αυτόν.