Ο πίνακας ξεδιπλώνεται σαν ένα όνειρο του παραδείσου. Το μάτι έλκεται αμέσως από τις ζωηρές, σχεδόν αφύσικες αποχρώσεις που χαρακτηρίζουν αυτό το τοπίο. Ένα κεντρικό μονοπάτι, αποδοσμένο σε ζεστούς γήινους τόνους, οδηγεί το βλέμμα του θεατή μέσα στη σκηνή. Ψηλοί φοίνικες λικνίζονται στο φόντο ενός μεγαλοπρεπούς, κοκκινωπού-καφέ βουνού, του οποίου η μορφή είναι ταυτόχρονα επιβλητική και γαλήνια. Η τεχνική του καλλιτέχνη περιλαμβάνει τολμηρές πινελιές, δημιουργώντας μια ανάγλυφη επιφάνεια που αποτυπώνει την ένταση του ηλιακού φωτός και την αφθονία του τροπικού φυλλώματος. Η σύνθεση είναι καλά ισορροπημένη, με τις μορφές ενός άνδρα που περπατά και ενός σκύλου που προσθέτουν μια αίσθηση κλίμακας και ανθρώπινης παρουσίας στην ανέγγιχτη ομορφιά του τοπίου.