Η σκηνή αναπνέει μια απαλή, ομιχλώδη ατμόσφαιρα, μια απόδειξη της μαεστρίας του καλλιτέχνη στην αποτύπωση του φωτός. Η σύνθεση είναι κομψά χωρισμένη, με το καμπαναριό της εκκλησίας να ξεπροβάλλει μέσα από το καταπράσινο, ζωηρό πράσινο των δέντρων, τραβώντας το βλέμμα προς τα πάνω. Το προσκήνιο είναι γεμάτο φιγούρες, που φαίνεται να απολαμβάνουν μια χαλαρή μέρα. Το πινέλο, χαρακτηριστικό του στυλ, είναι χαλαρό και με υφή, δημιουργώντας μια αίσθηση κίνησης και ευάερας. Ο καλλιτέχνης έχει χρησιμοποιήσει επιδέξια μια παλέτα από πράσινα, μπλε και πινελιές κίτρινου και κόκκινου για να προκαλέσει μια αίσθηση γαλήνης και ζεστασιάς.