Αυτή η ζωντανή και ήρεμη χαρακτική απεικονίζει μια ήσυχη χιονισμένη σκηνή με το μεγαλοπρεπές όρος Φούτζι στο βάθος, κάτω από έναν καθαρό μπλε ουρανό που φωτίζει σταδιακά προς τον ορίζοντα. Τα κλαδιά φορτωμένα με χιόνι στο προσκήνιο πλαισιώνουν όμορφα τη θέα, οι παχουλές και αφράτες μορφές τους τραβούν το βλέμμα προς το εσωτερικό και την αντανακλαστική, γυαλιστερή επιφάνεια της λίμνης παρακάτω. Η λεπτή διαβάθμιση χρωμάτων του καλλιτέχνη — από το ζεστό ρόδινο στο κορυφή του Φούτζι έως τα ψυχρά μπλε του ουρανού και της λίμνης — προσδίδει μια διακριτική συναισθηματική ζεστασιά παρότι το τοπίο είναι χειμωνιάτικο. Η σύνθεση εξισορροπεί επιδέξια τους γερούς κορμούς δέντρων με το αιθέριο χιόνι και τις αντανακλάσεις στο νερό, δημιουργώντας μια αρμονική ένταση ανάμεσα στη μόνιμη και την παροδική φύση, που αντικατοπτρίζει την παραδοσιακή ιαπωνική αισθητική. Η τεχνική του ξυλογραφίας είναι εμφανής στις μετρημένες υφές και τα καθαρά περιγράμματα, χαρακτηριστικά του κινήματος shin-hanga που αναβίωσε το ukiyo-e στις αρχές του 20ού αιώνα. Η απουσία ανθρώπινων φιγούρων υποδεικνύει ειρηνική ησυχία, προσκαλώντας τον θεατή σε μια στιγμή διαλογιστικής στοχασμού, προκαλώντας την αόρατη ομορφιά του χειμώνα μετά από φρέσκο χιόνι. Εκδόθηκε το 1932, αυτή η χαρακτική μεταφέρει τον διαχρονικό σεβασμό για τη φύση και μια απαλή αρμονία ανάμεσα στα φυσικά στοιχεία και την καλλιτεχνική έκφραση μέσα στην ιαπωνική πολιτιστική κληρονομιά.