Bu canlı ve huzurlu baskı, arka planda görkemli Fuji Dağı’nın yer aldığı, taze kar yağışından sonra sakin ve karla kaplı bir sahneyi yakalar. Ön plandaki kalın kar yığınlarıyla kaplı dallar resmi güzelce çerçeveliyor ve bakışları göle yansımış cam gibi yüzeye doğru yönlendiriyor. Sanatçının Fuji’nin zirvesindeki sıcak pembe tonlardan gökyüzü ve göldeki soğuk mavi tonlara yaptığı hassas renk geçişi, kış mevsiminin sertliğine rağmen duygusal bir sıcaklık katıyor. Kompozisyon; sağlam, köklü ağaç gövdeleriyle eterik kar ve su yansımaları arasında dengeli bir gerilim kuruyor; bu durum Japon geleneksel estetiğini yansıtıyor: kalıcılık ile geçicilik arasında uyumlu bir denge. Ahşap baskı tekniği, ölçülü dokular ve net hatlarda kendini belli ediyor; bu, 20. yüzyıl başlarında ukiyo-e’yi canlandıran shin-hanga akımının karakteristik özellikleri. İnsan figürlerinin yokluğu, izleyiciyi meditatif bir duruma davet ederek taze kar sonrası kış manzarasının somut olmayan güzelliğini çağrıştırıyor. 1932’de yayımlanan bu baskı, Japon kültürel mirası içinde doğaya duyulan zamansız saygıyı ve doğal öğelerle sanatsal ifade arasındaki narin uyumu yansıtıyor.