ภาพพิมพ์นี้บันทึกภาพฤดูหนาวที่สงบสุขโดยมีภูเขาฟูจิอันยิ่งใหญ่ตั้งอยู่ด้านหลัง ภายใต้ท้องฟ้าสีฟ้าใสที่ค่อยๆ สว่างขึ้นใกล้ขอบฟ้า กิ่งไม้ที่ปกคลุมด้วยหิมะหนาในแนวหน้าเป็นกรอบภาพที่งดงาม รูปทรงหนานุ่มดึงสายตาเข้าหาด้านในและลงสู่ผิวน้ำทะเลสาบที่สะท้อนเงาอย่างเงียบสงบ เทคนิคของศิลปินในเรื่องการไล่เฉดสี—จากสีชมพูอุ่นที่ยอดภูเขาฟูจิถึงสีฟ้าเย็นของท้องฟ้าและผืนน้ำ—สร้างความรู้สึกอบอุ่นทางอารมณ์ในบรรยากาศฤดูหนาวนี้ การจัดวางองค์ประกอบภาพสมดุลระหว่างลำต้นต้นไม้ที่มั่นคงกับหิมะและเงาสะท้อนบนผิวน้ำอย่างกลมกลืน สร้างความตึงเครียดที่กลมกลืนกันระหว่างความถาวรและความเปราะบาง สะท้อนถึงความงดงามแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่น เทคนิคพิมพ์ไม้แสดงออกให้เห็นผ่านพื้นผิวและเส้นขอบที่ชัดเจนอย่างมีความตั้งใจ ลักษณะของขบวนการชินฮังกะที่ฟื้นฟูอุกิโย-เอในต้นศตวรรษที่ 20 การไม่มีคนในภาพเชิญชวนให้ผู้ชมเข้าสู่ช่วงเวลาของการใคร่ครวญอย่างลึกซึ้งและชวนให้นึกถึงความงดงามที่จับต้องไม่ได้ของฤดูหนาวหลังหิมะตกใหม่ ผลงานนี้ตีพิมพ์ในปี 1932 สื่อถึงความเคารพนิรันดร์ต่อธรรมชาติและความกลมกลืนอย่างประณีตระหว่างธรรมชาติกับการแสดงออกทางศิลปะในมรดกทางวัฒนธรรมของญี่ปุ่น