Η σύνθεση ξετυλίγεται με ζωντανή ενέργεια, μια οπτική συμφωνία φωτός και νερού. Ο καμβάς ζωντανεύει με τον χορό των πινελιών, κάθε μία από τις οποίες είναι μια μικροσκοπική, σχολαστικά τοποθετημένη κουκκίδα που χτίζει σε μια πλούσια ταπετσαρία χρωμάτων. Τα πλοία, διακοσμημένα με πανιά, φαίνονται να γλιστρούν αβίαστα σε ένα λαμπερό λιμάνι. Τα σχήματά τους υποδηλώνονται μάλλον παρά ορίζονται, μια απόδειξη της δεξιοτεχνίας του καλλιτέχνη στο φως και την προοπτική. Τα χρώματα, μια λεπτή αλληλεπίδραση μπλε, ροζ και κίτρινων, προκαλούν τη μαλακή λάμψη της αυγής, μεταμορφώνοντας τη σκηνή σε ένα ονειρικό τοπίο.

Το βλέμμα έλκεται στο κέντρο, όπου υπαινιγμοί κτιρίων υψώνονται στο παρασκήνιο, η αρχιτεκτονική τους απαλύνεται από την ατμοσφαιρική προοπτική. Σχεδόν μπορεί κανείς να νιώσει το απαλό θαλασσινό αεράκι και να ακούσει τις μακρινές κραυγές των γλάρων. Αυτό το έργο αποτυπώνει τέλεια την ουσία ενός ήρεμου πρωινού στο λιμάνι, προσκαλώντας τον θεατή να χαθεί στην ομορφιά του. Ο τρόπος που το φως παίζει στο νερό δημιουργεί μια αξέχαστη αίσθηση ειρήνης και γαλήνης.