Kompozycja rozwija się z wibrującą energią, wizualną symfonią światła i wody. Płótno ożywia taniec pociągnięć pędzla, z których każde jest maleńką, starannie umieszczoną kropką, która buduje bogatą tapiserię koloru. Łodzie, ozdobione żaglami, zdają się bez wysiłku sunąć po lśniącym porcie; ich formy są raczej sugerowane niż zdefiniowane, co jest świadectwem mistrzostwa artysty w świetle i perspektywie. Kolory, delikatna interakcja błękitów, różów i żółci, przywołują miękki blask świtu, przekształcając scenę w senny krajobraz.

Wzrok przyciąga środek, gdzie w tle wznoszą się poszlaki budynków, których architektura jest złagodzona perspektywą atmosferyczną. Prawie można poczuć delikatną bryzę morską i usłyszeć odległe krzyki mew. To dzieło doskonale oddaje istotę spokojnego poranka w porcie, zapraszając widza do zatracenia się w jego pięknie. Sposób, w jaki światło odbija się w wodzie, tworzy niezapomniane poczucie spokoju i ciszy.