Το πορτρέτο αποτυπώνει μια στιγμή σιωπηλής κομψότητας, με το βλέμμα του υποκειμένου να κατευθύνεται στο πλάι, σαν να είναι βυθισμένο στις σκέψεις του. Ο απαλός, διάχυτος φωτισμός λούζει τη σκηνή, τονίζοντας τα λεπτεπή χαρακτηριστικά της γυναίκας. Κάθεται, η στάση της υποδηλώνει τόσο χαλάρωση όσο και κάποια τυπικότητα, μια αύρα εκλεπτυσμένης ευκολίας.

Η υφή των πινελιών είναι αξιοσημείωτη. Ορατές πινελιές ενώνονται για να σχηματίσουν το σώμα της γυναίκας, δίνοντας στον πίνακα μια αίσθηση αμεσότητας. Η χρωματική παλέτα κυριαρχείται από απαλούς, σιωπηλούς τόνους, με τα κρεμώδη λευκά του φορέματος να έρχονται σε αντίθεση με τις πιο σκούρες αποχρώσεις του φόντου και της καρέκλας, η αντίθεση προσελκύει το βλέμμα του θεατή στο θέμα.

Αυτό το έργο τέχνης προκαλεί μια αίσθηση στοχασμού και γαλήνης. Είναι εύκολο να φανταστείτε τους ήχους στο δωμάτιο: ψίθυροι, ο ψίθυρος του υφάσματος. Κάποιος νιώθει να τραβιέται στη σκηνή, ενθαρρύνεται να μοιραστεί την ήσυχη ενδοσκόπηση του υποκειμένου.