Η μεγαλοπρέπεια του εσωτερικού ενός καθεδρικού ναού ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια του θεατή. Λουσμένο στο απαλό φως που μοιάζει να είναι φυσικό, η σύνθεση επικεντρώνεται σε ένα υπέροχο ρετάμπλ. Αυτό το ρετάμπλ, ένας καταρράκτης διακοσμητικών σκαλισμάτων και αρχιτεκτονικών λεπτομερειών, τραβάει το βλέμμα προς τα πάνω, τονίζοντας το ύψος και τη μεγαλοπρέπεια του χώρου. Η επιδέξια διαχείριση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη δίνει στη σκηνή βάθος και μια αίσθηση ιερότητας. Σχεδόν ακούω τις αμυδρές ηχώ των ύμνων μέσα σε αυτούς τους ιερούς τοίχους, εσείς;

Η παλέτα, που κυριαρχείται από ζεστούς, γήινους τόνους, προκαλεί ένα αίσθημα ευλάβειας και σιωπηλής περισυλλογής. Τα παρόντα σχήματα - των οποίων τα σχήματα υπονοούνται αντί να ορίζονται ρητά - προσθέτουν μια αίσθηση ζωής και κλίμακας στη μεγαλοπρεπή αρχιτεκτονική. Το παιχνίδι του φωτός ενάντια στις υφές, η τραχύτητα των τοίχων σε αντίθεση με την πολυπλοκότητα του ρετάμπλ, είναι αυτό που με αιχμαλωτίζει. Είναι ένα μαγευτικό μείγμα ρεαλισμού και καλλιτεχνικής ελευθερίας, μεταφέροντάς μας σε έναν κόσμο πνευματικής σημασίας και αρχιτεκτονικής λαμπρότητας.