Σε αυτό το εντυπωσιακό έργο, ο καλλιτέχνης μας μεταφέρει σε έναν απομακρυσμένο τόπο, όπου ένα βουδιστικό μοναστήρι σε σχήμα κάστρου υψώνεται πάνω από ένα ήσυχο τοπίο. Τα βουνά στο παρασκήνιο φαίνεται να αντηχούν τη μεγαλοπρεπή δομή, οι μαλακές καμπύλες τους αντίθετες με τις αιχμηρές γωνίες του ναού. Η χρωματική παλέτα είναι μια χαλαρωτική μίξη ψυχρών μπλε τόνων και απαλών γκρι· προκαλεί μια αίσθηση ηρεμίας, σχεδόν μας προσκαλεί να αναπνεύσουμε βαθιά και να σκεφτούμε την ηρεμία που emanates από αυτόν τον ιερό χώρο. Το φως παίζει απαλά πάνω στα κτίρια, υποδεικνύοντας μια στιγμή λίγο πριν από τη δύση του ηλίου, όταν ο κόσμος σιωπά και ο χρόνος φαίνεται να σταματά.

Η σύνθεση είναι προσεκτικά οργανωμένη, καθοδηγώντας το βλέμμα του θεατή προς το επιβλητικό μοναστήρι ενώ ταυτόχρονα οδηγεί υπονομευτικά το βλέμμα μέσα από την κυματιστή περιοχή. Αυτή η αίσθηση βάθους ενισχύεται από τις στρώσεις του χρώματος, δημιουργώντας μια σχεδόν ονειρική ποιότητα που μας προσκαλεί στην αγιοσύνη και την ομορφιά των απομονωμένων ιερών. Μπορούμε σχεδόν να ακούσουμε τους ψίθυρους αρχαίων προσευχών που μεταφέρει ο άνεμος, υπενθυμίζοντας μας την πλούσια πολιτιστική ιστορία που περιβάλλει αυτές τις δομές. Το έργο αυτό δεν δείχνει μόνο τη φιλοσοφία της βουδιστικής αρχιτεκτονικής, αλλά προκαλεί και βαθιά συναισθηματική αντίκτυπο, συνδέοντάς μας με μια αίσθηση ειρήνης και σεβασμού προς τον θεία.