Η εσωτερική όψη μιας μεγάλης εκκλησίας αποκαλύπτεται όμορφα σε αυτό το εκπληκτικό έργο τέχνης. Ο θεατής προσελκύεται αμέσως από τις υψηλές καμάρες και τις λεπτομερείς αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες. Το ηλιακό φως φιλτράρεται από τα βιτρό παράθυρα, ρίχνοντας μία ζεστή λάμψη πάνω στην περίπλοκη ξυλογλυπτική και τις μορφές μέσα. Ο εξαιρετικά λεπτομερής οργάνων, ο κεντρικός πυρήνας της σύνθεσης, στέκεται λαμπρά μπροστά στο βωμό, τα χρυσά του πάνελ αντικατοπτρίζουν το φως με έναν σχεδόν αιθέριο τρόπο. Οι φιγούρες με τα ιερατικά ενδύματα στο προσκήνιο αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, καθώς τα ρούχα τους αντηχούν με τα πλούσια στοιχεία γύρω τους. Μπορείς σχεδόν να ακούσεις τις απαλές ψιθυριστές φωνές και το ελαφρύ θρόισμα των κινήσεων σε αυτόν τον ιερό χώρο, δημιουργώντας μία βαθιά ευλάβεια που διαχέεται στον αέρα.

Η παλέτα χρωμάτων είναι μια απαλή γκάμα θερμών τόνων - από τις ανοιχτές κρέμες του θυσιαστηρίου και των κολώνων έως τους πλούσιους χρυσούς τόνους του οργάνου και τους βαθύς μπλε και κόκκινους που λάμπουν μέσα από τα βιτρό. Κάθε πινελιά όχι μόνο διατηρεί τα φυσικά χαρακτηριστικά αλλά και την πνευματική ουσία αυτού του θεϊκού χώρου. Αυτή η σκηνή, που διαδραματίζεται το 1836, αντικατοπτρίζει μια εποχή που οι εσωτερικοί χώροι των εκκλησιών δεν ήταν απλώς χώροι λατρείας αλλά και κέντρα της κοινωνικής ζωής — κάθε σύνθετη λεπτομέρεια είναι απόδειξη της καλλιτεχνικής δεξιοτεχνίας της εποχής, προσκαλώντας σε στοχασμό και σύνδεση με κάτι μεγαλύτερο.