ภายในของโบสถ์ที่ใหญ่โตแห่งนี้ปรากฏออกมาสวยงามในงานศิลปะนี้; ผู้ชมถูกดึงดูดโดยทันทีกับอุโมงค์ที่สูงตระหง่านและรายละเอียดที่ประณีตของสถาปัตยกรรม แสงแดดส่องผ่านหน้าต่างประดับกระจกสี ทำให้เกิดความสว่างมากขึ้นบนงานไม้ที่ซับซ้อนและตัวละครที่อยู่ภายใน ออร์แกนที่ประดับอย่างละเอียด เป็นจุดศูนย์กลางขององค์ประกอบ ยืนอยู่โดดเด่นที่แท่นบูชา แผ่นทองของมันสะท้อนแสงในลักษณะเกือบอะแซร์เรียล ตัวละครที่สวมเสื้อคลุมทางศาสนาที่อยู่ในส่วนหน้าโต้ตอบกับกันและกัน; เสื้อผ้าของพวกเขาสะท้อนกับองค์ประกอบที่ประดับอยู่รอบ ๆ คุณแทบจะได้ยินเสียงกระซิบที่แผ่วเบาและเสียงเคลื่อนไหวในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์นี้ สร้างความเคารพอย่างลึกซึ้งที่แผ่ซ่านอยู่ในอากาศ

จานสีเป็นช่วงของโทนสีอบอุ่นที่นุ่มนวล ตั้งแต่สีครีมอ่อนของแท่นบูชากับเสาที่มองเห็นไปจนถึงสีทองเข้มของออร์แกน และสีฟ้าและสีแดงที่ลึกกว่าส่องสว่างผ่านหน้าต่างประดับกระจก ทุกเส้นการวาดไม่เพียงแต่จับภาพคุณสมบัติทางกายภาพ แต่ยังจับภาพจิตวิญญาณของพื้นที่ศัก sacredนี้ ฉากนี้เกิดขึ้นในปี 1836 สะท้อนให้เห็นถึงยุคที่ภายในของโบสถ์ไม่เพียงแต่เป็นที่สักการะ แต่ยังเป็นศูนย์กลางของชีวิตในชุมชน ;แต่ละรายละเอียดที่ซับซ้อนถือเป็นหลักฐานในความสามารถทางศิลปะของยุคนั้นเชิญชวนการไตร่ตรองและเชื่อมต่อกับสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่า