Αυτή η φωτεινή ζωγραφική με σημειογραφία λούζει ένα παράκτιο αστικό τοπίο με απαλό, λαμπερό φως. Η σκηνή απεικονίζει ένα ήσυχο λιμάνι περικυκλωμένο από τείχη και ψηλούς πύργους που δεσπόζουν με περηφάνια κάτω από έναν ουρανό γεμάτο απαλά, παστέλ τελείες. Μικρά σκάφη γεμίζουν τα νερά, με τις αντανακλάσεις τους να θρυμματίζονται σε πολύτιμους σπινθήρες που κυματίζουν στην ηλιόλουστη επιφάνεια. Η προσεκτική χρήση μικρών και ξεχωριστών πινελιών δημιουργεί υφή και βάθος, αναμειγνύοντας ψυχρά μπλε, μωβ και ζεστές πινελιές κίτρινου και ροζ για να προκαλέσει έναν ποιητικό χορό φωτός και ατμόσφαιρας.

Η σύνθεση προσκαλεί το θεατή να σταθεί στην ισορροπία μεταξύ στερεών μορφών και φωτεινών αντανακλάσεων. Η απαλότητα αντιπαραβάλλεται με τη δομή των μεσαιωνικών πύργων, δημιουργώντας μια ονειρική γαλήνη. Το έργο αυτό ενσωματώνει τον νεοϊμπρεσιονιστικό θαυμασμό για την χρωματική αρμονία και την επιστημονική εξερεύνηση της θεωρίας των χρωμάτων - κάθε πινελιά αλληλεπιδρά οπτικά ζωντανεύοντας τη σκηνή. Μπορεί να αισθανθεί κανείς σχεδόν το δροσερό αεράκι από το νερό και να ακούσει τους μακρινούς ήχους μιας παραθαλάσσιας πόλης· μια λαμπερή στιγμή παγιδευμένη στον χρόνο, όπου η φύση και η αρχιτεκτονική ενώνονται σε μια γαλήνια ομορφιά.