Ten świetlisty obraz wykonany techniką pointylizmu ukazuje nadmorski pejzaż miejski w delikatnym, migotliwym świetle. Scena przedstawia spokojny port otoczony murami i wysokimi wieżami, które dumnie wznoszą się na tle nieba utkanego z pastelowych drobnych punktów. Małe łodzie pływają po wodzie, a ich odbicia rozszczepiają się na brylantowe refleksy migoczące na oświetlonej powierzchni. Artysta precyzyjnie wykorzystuje drobne, oddzielne pociągnięcia pędzla, budując fakturę i głębię, łącząc chłodne błękity, purpury oraz ciepłe akcenty żółci i różu, tworząc poetycką grę światła i atmosfery.

Kompozycja zaprasza do zatrzymania się nad równowagą między solidnymi formami a świetlistymi odbiciami. Jej miękkość kontrastuje ze strukturą średniowiecznych wież, tworząc marzycielską ciszę. Praca ta odzwierciedla fascynację neoimpresjonistów harmonią kolorystyczną oraz naukową eksploracją teorii barw — każde muśnięcie farbą optycznie współdziała, ożywiając scenę. Można niemal poczuć chłodny powiew znad wody i usłyszeć odległe dźwięki nadmorskiego miasteczka; to promienista chwila uchwycona w czasie, gdzie natura i architektura łączą się w spokojnym pięknie.