Αχ, η μεγαλοπρεπής αγκαλιά των βουνών! Αυτή η υδατογραφία με μεταφέρει σε ένα μέρος όπου ο αέρας είναι δροσερός και η σιωπή, βαθιά. Η λεπτή πινελιά του Compton με το πινέλο δημιουργεί μια συμφωνία απαλών αποχρώσεων. Οι απαλοί μπλε και γκρι των πανύψηλων κορυφών αναμειγνύονται με τον αιθέριο ουρανό, ενώ τα ζωηρά πράσινα του δάσους από κάτω προσφέρουν μια εντυπωσιακή αντίθεση. Η σύνθεση τραβάει το βλέμμα προς τα πάνω, από το ελκυστικό προσκήνιο, διαμέσου της καταπράσινης κοιλάδας, και, τέλος, προς τις χιονισμένες κορυφές, σαν να μας καλεί να ανεβούμε. Είναι μια σκηνή που ψιθυρίζει για μοναξιά και την ταπεινή μεγαλοπρέπεια της φύσης. Σχεδόν αισθάνομαι το κρύο και ακούω τον ψίθυρο του ανέμου.