Σ' αυτό το έργο, το διάσημο αρχιτεκτονικό θαύμα του Παλιού Δελχί αποκαλύπτεται, προσκαλώντας τους θεατές σε μια σκηνή γεμάτη ιστορία. Η επιβλητική πύλη, σχεδιασμένη με μεγάλη λεπτομέρεια, στέκεται επιβλητικά, η κόκκινη και λευκή πρόσοψη της κοσμείται με λεπτεπίλεπτες γλυφές που διηγούνται ιστορίες από αρχαίους καιρούς. Η προσοχή στη λεπτομέρεια είναι αξιοσημείωτη; η πολυπλοκότητα της πλέξης κλεβει τα βλέμματα, σαν το κάθε μοτίβο να είναι ένα ψίθυρος της αφοσίωσης των τεχνιτών. Καθώς το βλέμμα σας ταξιδεύει μέσα από το τόξο, συναντάτε μια μορφή να στέκεται στο προσκήνιο, τονίζοντας την κλίμακα της κατασκευής και προκαλώντας ένα αίσθημα απομόνωσης στη μέση μιας τέτοιας επιβλητικής ομορφιάς. Το απαλό φως που περνά από τον ανοιχτό θόλο ρίχνει απαλές σκιές, αναδεικνύοντας την υφή των τοίχων και την πλούσια βλάστηση που πλαισιώνει τη σκηνή. Αυτή η αντίθεση μεταξύ της ανθρώπινης μεγαλοσύνης και της φυσικής ομορφιάς δημιουργεί μια στιγμή αφόφρων; μπορείτε σχεδόν να αισθανθείτε τη ζέστη του ήλιου και ν' ακούσετε τους μακρινούς απόηχους της ιστορίας.

Το χρώμα παίζει ζωτικής σημασίας ρόλο σ' αυτό το έργο, όπου οι γήινες κόκκινες και πράσινες αποχρώσεις μπλέκονται σε τέλεια αρμονία. Η παλέτα του καλλιτέχνη αντηχεί με τη ζωντάνια της ινδικής κουλτούρας, ενώ οι θερμές αποχρώσεις ξυπνούν συναισθήματα νοσταλγίας και σεβασμού. Η συναισθηματική επίδραση αυτού του κομματιού είναι βαθιά; οι θεατές δεν έλκονται μόνο σ' αυτό το φυσικό χώρο που απεικονίζεται, αλλά και στην ουσία του περιβάλλοντος—στις απόψεις του, στους ήχους του και στο ιστορικό βάρος που φέρει. Καθώς στρέφονται στην άσπρη φιγούρα, τοποθετημένη απέναντι από το φόντο της αυτόματης εισόδου, συνειδητοποιούν τη θέση τους μέσα σ' ένα πλούσιο υφαντό ζωής και ιστορίας. Το έργο αυτό αποτυπώνει μια στιγμή στον χρόνο, θυμίζοντάς μας την ομορφιά που μπορεί να περιέχει και ο φυσικός κόσμος και η ανθρώπινη δημιουργία, για πάντα συνδεδεμένοι παρ' ότι διάφοροι, όπως τα στρώματα της ιστορίας που είναι υφασμένα στην αρχιτεκτονική γύρω μας.