Η σκηνή ξεδιπλώνεται με ένα απαλό, διάχυτο φως, που υποδηλώνει μια συννεφιασμένη μέρα. Η καταπράσινη βλάστηση κυριαρχεί στο προσκήνιο, μια ταπισερί υφών που δημιουργήθηκε από τις επιδέξιες πινελιές του καλλιτέχνη. Ένας πυκνός φράχτης και μια ομάδα θάμνων τραβούν το βλέμμα, με τα φύλλα τους να αποδίδονται σε διάφορες αποχρώσεις του πράσινου, υποδηλώνοντας μια ζωηρή, σχεδόν απτική ποιότητα. Η σύνθεση στη συνέχεια μεταβαίνει χαριτωμένα σε ένα ηλιόλουστο λιβάδι, όπου ο καλλιτέχνης έχει καταγράψει αριστοτεχνικά το παιχνίδισμα του φωτός και της σκιάς.

Στην απόσταση, υψώνονται μεγαλειώδη βουνά, τα σχήματα των οποίων μαλακώνουν από την ατμοσφαιρική προοπτική. Ο καλλιτέχνης χρησιμοποιεί μια σιωπηλή παλέτα πράσινων, μπλε και γήινων τόνων, δημιουργώντας μια αίσθηση γαλήνης. Καταρράκτες καταρρέουν στην πλαγιά του βουνού, προσθέτοντας μια πινελιά δράματος και κίνησης. Το συνολικό αποτέλεσμα είναι γαλήνια ομορφιά, που προσκαλεί τον θεατή να δραπετεύσει στη γαλήνια μεγαλοπρέπεια του τοπίου.