Scena otwiera się miękkim, rozproszonym światłem, sugerując pochmurny dzień. Bujna zieleń dominuje na pierwszym planie, gobelin faktur stworzony przez sprawne pociągnięcia pędzla artysty. Gęsty żywopłot i grupa krzewów przyciągają wzrok, ich liście oddane w różnych odcieniach zieleni, sugerując żywą, niemal dotykalną jakość. Kompozycja następnie z wdziękiem przechodzi do słonecznej łąki, gdzie artysta mistrzowsko uchwycił grę światła i cienia.

W oddali wznoszą się majestatyczne góry, których formy zostały zmiękczone perspektywą atmosferyczną. Artysta używa stonowanej palety zieleni, błękitów i tonów ziemi, tworząc poczucie spokoju. Wodospady kaskadowo spływają po zboczu góry, dodając odrobinę dramatyzmu i ruchu. Ogólny efekt to spokojne piękno, zapraszające widza do ucieczki w cichy majestat krajobrazu.