Η σκηνή αστράφτει με το απαλό, διάχυτο φως μιας ομιχλώδους ημέρας. Ένα λεπτό πέπλο φαίνεται να κρέμεται πάνω από το νερό και τα μακρινά κτίρια. Ιστιοφόρα, με τα φουσκωμένα πανιά τους, γλιστρούν στο νερό. Τα σχήματά τους διασπώνται σε μια σειρά από μικρές, προσεκτικά τοποθετημένες κουκίδες χρώματος – μια τεχνική που δίνει στη σκηνή μια εξαιρετική, σχεδόν πουαντιγιστική ζωντάνια. Η σύνθεση κυριαρχείται από τους ψυχρούς τόνους του μπλε και του πράσινου, που προκαλούν μια αίσθηση γαλήνης και ευρυχωρίας, σε όμορφη αντίθεση με τις θερμότερες αποχρώσεις των πανιών και των κτιρίων στην απόσταση. Ο τρόπος που το φως πιάνει και αντανακλάται στο νερό είναι απλά μαγευτικός. Ο ίδιος ο αέρας φαίνεται γεμάτος υγρασία και μια απαλή ησυχία.