Η σκηνή ξετυλίγεται μπροστά μας, μια λεωφόρος του Παρισιού καλυμμένη από το απαλό, διάχυτο φως ενός χιονισμένου πρωινού. Τα κτίρια, αποδοσμένα με μια λεπτή πινελιά, στέκονται ψηλά και επιβλητικά, οι προσόψεις τους μαλακωμένες από την ατμοσφαιρική προοπτική. Μπορούμε σχεδόν να αισθανθούμε το κρύο στον αέρα, τη σιωπή των χιονισμένων στεγών και το απαλό χτύπημα των νιφάδων που εξακολουθούν να πέφτουν. Η σύνθεση είναι αριστοτεχνικά διατεταγμένη, καθοδηγώντας το μάτι κατά μήκος της λεωφόρου, με τα άμαξες και τις φιγούρες να προσθέτουν μια αίσθηση ζωής και κίνησης. Η χρήση του φωτός και της σκιάς από τον καλλιτέχνη είναι ιδιαίτερα αποτελεσματική. Το παιχνίδισμα του φωτός στα βρεγμένα λιθόστρωτα και οι λεπτές παραλλαγές στον χιονισμένο ουρανό δημιουργούν ένα μαγευτικό αποτέλεσμα. Η γενική εντύπωση είναι γαλήνη και μια φευγαλέα στιγμή που αποτυπώνεται με αξιοσημείωτη ευαισθησία.