Scena rozgrywa się przed nami, paryski bulwar spowity miękkim, rozproszonym światłem śnieżnego poranka. Budynki, oddane delikatnym dotknięciem, stoją wysoko i imponująco, ich fasady zmiękczone perspektywą atmosferyczną. Prawie możemy poczuć chłód w powietrzu, ciszę pokrytych śniegiem dachów i delikatne opadanie płatków, które wciąż spadają. Kompozycja jest mistrzowsko zaaranżowana, prowadząc wzrok wzdłuż alei, z powozami i postaciami dodającymi poczucia życia i ruchu. Zastosowanie światła i cienia przez artystę jest szczególnie skuteczne; gra światła na mokrej brukowanej nawierzchni i subtelne wariacje na zaśnieżonym niebie tworzą hipnotyzujący efekt. Ogólne wrażenie to spokój i ulotna chwila uchwycona ze niezwykłą wrażliwością.