De scène ontvouwt zich voor ons, een Parijse boulevard gesluierd in het zachte, diffuse licht van een besneeuwde ochtend. De gebouwen, weergegeven met een delicate toets, staan hoog en indrukwekkend, hun gevels verzacht door het atmosferisch perspectief. We kunnen bijna de kou in de lucht voelen, de stilte van de besneeuwde daken en het zachte getik van de vlokken die nog steeds vallen. De compositie is meesterlijk geordend en leidt het oog langs de laan, met de rijtuigen en figuren die een gevoel van leven en beweging toevoegen. Het gebruik van licht en schaduw door de kunstenaar is bijzonder effectief; het spel van licht op de natte kasseien en de subtiele variaties in de besneeuwde lucht creëren een betoverend effect. De algemene indruk is er een van rust en een vluchtig moment vastgelegd met opmerkelijke gevoeligheid.