Ta sugestywna scena przenosi widza do spokojnego lasu, gdzie dwie postacie zbierają drewno wśród wysokich, smukłych drzew. Drzewa dominują kompozycję swoimi solidnymi pniami i misternymi gałęziami, namalowanymi delikatnymi pociągnięciami pędzla, które oddają szczegóły kory i liści. Paleta kolorów jest bogata w ziemiste odcienie — głębokie brązy, stonowane zielenie i ciepłe pomarańcze — doskonale oddające istotę jesieni w lesie Fontainebleau. Światło przenikające przez rzadką koronę tworzy cichą, kontemplacyjną atmosferę, zapraszając do usłyszenia szelestu liści i miękkich kroków kobiet przy pracy.

Kompozycja naturalnie prowadzi wzrok od pierwszego planu — gdzie kobiety pochylają się nad zadaniem — przez potężne drzewa aż do ledwo widocznego nieba między gałęziami. Technika artysty zręcznie łączy realizm z subtelnymi impresjonistycznymi akcentami, nadając dziełu ponadczasową jakość. Emocjonalnie emanuje spokojna, lecz zdecydowana energia, uchwycając prosty wiejski żywot w harmonii z rytmami natury. Praca ta ma historyczne znaczenie jako część dziewiętnastowiecznego zainteresowania krajobrazami i scenami codziennymi, oferując wgląd w cichą godność pracy w lesie.