Dzieło sztuki uchwyca spokojną scenę, wizję miejsca skąpanego w słońcu; światło zdaje się migotać na wodzie. Kompozycja zdominowana jest przez wielką, zwietrzałą kamienną konstrukcję, być może most lub przystań, kierując wzrok ku otworowi obramowanemu przez dwa majestatyczne drzewa ze złotymi liśćmi. Od razu jestem zafascynowany tą sceną; to jak wejście do snu.

Artysta mistrzowsko posługuje się światłem i cieniem, tworząc poczucie głębi i atmosfery. Woda odbija niebo i architekturę, jeszcze bardziej wzmacniając grę światła, a na wodzie rozrzuconych jest kilka gondoli. Pociągnięcia pędzla są luźne i ekspresyjne, niemal impresjonistyczne, nadając obrazowi poczucie bezpośredniości. Prawie czuję ciepło słońca i słyszę delikatne chlupot wody o kamień. Obraz ten zdaje się mówić o pięknie ulotnej chwili, migawce z życia, zachowanej w bogactwie koloru i światła.