To dzieło sztuki przedstawia spokojny krajobraz, prawdopodobnie inspirowany klasycznym chińskim wierszem. Kompozycja zdominowana jest przez dwa wysokie, smukłe drzewa, których gałęzie pokryte są ciemnozielonymi liśćmi, zakotwiczającymi scenę na pierwszym planie. Za nimi spokojne jezioro rozciąga się w kierunku horyzontu, odbijając miękkie odcienie odległych gór. Artysta używa delikatnych podmalówek w kolorach, głównie w stonowanych zieleniach, błękitach i brązach, aby wywołać poczucie spokoju i rozległości. Góry, namalowane z subtelnymi przejściami tonalnymi, cofają się w tło, tworząc głębię i poczucie odległości. Dwie postacie, kobieta i dziecko, stoją na brzegu, tyłem do widza, kontemplując widok przed nimi. Dodaje to ludzki element, zapraszając odbiorców do podzielenia się ich kontemplacją nad pięknem natury. Pociągnięcia pędzla są oszczędne i płynne, cecha charakterystyczna tradycyjnego malarstwa chińskiego. Ogólne wrażenie to spokój i harmonia, delikatne zaproszenie do docenienia subtelnych cudów świata przyrody.