Dzieło przedstawia surowy, nieujarzmiony krajobraz, zdominowany przez rwący wodospad kaskadowo spływający przez skalisty wąwóz. Umiejętne zastosowanie przez artystę wariacji tonalnych tworzy poczucie głębi i faktury, sprawiając, że skały wydają się solidne, a woda dynamiczna. Kompozycja prowadzi wzrok w górę, obok kaskady, w kierunku drewnianego mostu i w bardziej stonowany, zacieniony obszar, sugerując ścieżkę w nieznane. Ograniczona paleta brązów i bieli wywołuje poczucie nostalgii, być może wspomnienie konkretnego miejsca lub tęsknotę za prostszymi czasami.