Το έργο τέχνης παρουσιάζει ένα όραμα χάρης και διαχρονικής κομψότητας. Μια νεαρή γυναίκα, φαινομενικά πιασμένη στη μέση του χορού, είναι η κεντρική μορφή. ντυμένη με ένα ρέον λευκό ένδυμα που τονίζει τη ρευστότητα της στάσης της. Τα γυμνά της πόδια μόλις αγγίζουν το έδαφος, υποδηλώνοντας ελαφρότητα, ένα ανέμελο πνεύμα. Φοράει ένα απλό στεφάνι από φύλλα στα μαλλιά της, και τα μακριά, σκούρα μαλλιά της πέφτουν δραματικά, αντικατοπτρίζοντας τη δυναμική ενέργεια του χορού της.

Η τεχνική του καλλιτέχνη είναι αξιοσημείωτη στην προσοχή στη λεπτομέρεια, ιδιαίτερα στην απόδοση του υφάσματος. Οι μαλακές πτυχές και οι λεπτές παραλλαγές στην υφή του υλικού δημιουργούν μια αίσθηση ρεαλισμού, ενώ η συνολική σύνθεση προκαλεί μια αίσθηση απαλής κίνησης. Το κορίτσι κρατάει κύμβαλα, υποδηλώνοντας την πηγή της μουσικής που τροφοδοτεί τον χορό της. Το φόντο, μια υφή χρυσή έκταση, παρέχει ένα πλούσιο, ζεστό φόντο, ενισχύοντας τους λεπτούς τόνους της φιγούρας. Είναι σαν ο ίδιος ο πίνακας να είναι λουσμένος σε ένα λαμπερό, εξωπραγματικό φως.