Η εκφραστική αυτή ξυλογραφία μεταφέρει τον θεατή σε μια γαλήνια σκηνή δίπλα στο ποτάμι, όπου κυριαρχούν τα βαθιά μπλε και τα πλούσια πράσινα των πυκνών φυλλωμάτων των δέντρων. Δύο φιγούρες πλέουν ήρεμα με μια στενή ξύλινη βάρκα κατά μήκος ενός ήρεμου υδάτινου διαύλου, πλαισιωμένες από ένα περίπλοκο δίχτυ κλαδιών και φύλλων που κυριαρχεί στη δεξιά πλευρά της σύνθεσης, δημιουργώντας ένα πυκνό, σχεδόν απτικό στεφάνι πάνω από τα βαθιά μπλε νερά. Η τεχνική αναδεικνύει την παραδοσιακή τεχνική ukiyo-e — λεπτές γραμμές, στρωματοποιημένη χρήση φυσικών χρωστικών και διακριτική βαθμιδωτή απόχρωση χρωμάτων (bokashi) που προσδίδει ονειρικό βάθος και ατμοσφαιρική παρουσία.

Η κάθετη σύνθεση οδηγεί το βλέμμα από τους ήρεμους βαρκάρηδες μέσα από το πυκνό φύλλωμα προς την αχνή οροσειρά που φωτίζεται από φως αυγής ή λυκόφωτος, ζωγραφισμένη σε απαλούς μπλε τόνους και έναν ουρανό με πορτοκαλί απόχρωση που υποδηλώνει τη φευγαλέα στιγμή που έχει αποτυπωθεί. Συναισθηματικά, η εκτύπωση προκαλεί μια γαλήνια μοναξιά, μια ήρεμη περισυλλογή πάνω στους ρυθμούς της φύσης και την ανθρώπινη παρουσία μέσα σε αυτή. Δημιουργήθηκε το 1919, αυτό το έργο προέκυψε σε μια περίοδο όπου οι Ιάπωνες χαράκτες συνδύαζαν παραδοσιακές μεθόδους με νέες αισθητικές ευαισθησίες ώστε να αποτυπώσουν νοσταλγικά τοπία και το διαχρονικό πνεύμα του τόπου, προσδίδοντας διαχρονική καλλιτεχνική σημασία.