De scène ontvouwt zich met een scherp drama; het bijna monochrome palet versterkt de actie. Een eenzame figuur worstelt met een enorme stier, de spieren spannen zich tegen de kracht van het beest. De stier, een donkere, logge vorm, staat in het middelpunt van de compositie, de vorm domineert de ruimte. De beheersing van licht en schaduw door de kunstenaar is hier overduidelijk, waardoor een gevoel van voorgevoel ontstaat, een gevoel van naderend onheil.

De figuren op de achtergrond vormen slechts een contrast met de strijd. Ze staan op een kleine heuvel, schijnbaar toeschouwers, hun gezichten zijn verborgen, hun aanwezigheid voegt een laag onbehagen toe. Het gebruik van de lijn door de kunstenaar, de zorgvuldige etsing, bouwt de sfeer op en trekt de kijker dieper in dit gewelddadige en viscerale moment. Het kunstwerk roept een gevoel van spanning op, en de strijd tussen mens en dier herinnert ons aan de wreedheid van het stierenvechten.